Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΘΑΜΦΕΤΑΜΙΝΗΣ

Στους πιλότους καμικάζι δινόταν μεθαμφεταμίνη πριν τις επιχειρήσεις αυτοκτονίας τους.


Η μεθαμφεταμίνη δεν είναι ένα νέο ναρκωτικό, παρ’ όλο που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ πιο ισχυρό καθώς έχουν εξελιχθεί οι τεχνικές παρασκευής της.

Η αμφεταμίνη δημιουργήθηκε αρχικά στη Γερμανία, το 1887, και η μεθαμφεταμίνη, που είναι ισχυρότερη και παράγεται ευκολότερα, δημιουργήθηκε στην Ιαπωνία το 1919. Η κρυσταλλική σκόνη ήταν υδροδιαλυτή και μπορούσε να ληφθεί πολύ εύκολα με ένεση.

Η μεθαμφεταμίνη χρησιμοποιήθηκε ευρέως κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου πολέμου, καθώς τη χρησιμοποίησαν και οι δύο πλευρές για να κρατήσουν τα στρατεύματα άγρυπνα. Χορηγούνταν υψηλές δόσεις στους Ιάπωνες πιλότους καμικάζι πριν από τις αποστολές αυτοκτονίας. Μετά τον πόλεμο, η ενδοφλέβια χρήση μεθαμφεταμίνης πήρε επιδημικές διαστάσεις, καθώς οι προμήθειες που αποθηκεύτηκαν για στρατιωτική χρήση στην Ιαπωνία διατέθηκαν στο κοινό.

Στη δεκαετία του 1950, η μεθαμφεταμίνη χορηγούνταν με συνταγή ως διαιτητικό βοήθημα και για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Καθώς ήταν εύκολα διαθέσιμο, χρησιμοποιήθηκε ως παραϊατρικό διεγερτικό από σπουδαστές κολεγίων, οδηγούς φορτηγών και αθλητές και έτσι διαδόθηκε η χρήση του ναρκωτικού.

Αυτή η εικόνα άλλαξε δραματικά στη δεκαετία του 1960 καθώς η αυξημένη διαθεσιμότητα της ενέσιμης μεθαμφεταμίνης, αύξησε και τη χρήση.

Κατόπιν, το 1970, η Αμερικανική κυβέρνηση ποινικοποίησε τη χρήση της στο μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων. Μετά από αυτό, οι Αμερικανικές συμμορίες μοτοσικλετιστών πήραν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της παραγωγής και διανομής του ναρκωτικού. Οι περισσότεροι χρήστες της εποχής εκείνης ζούσαν στις αγροτικές κοινότητες και δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά την ακριβότερη κοκαΐνη.

Στη δεκαετία του 1990, οι μεξικάνικες οργανώσεις διακίνησης ναρκωτικών ίδρυσαν μεγάλα εργαστήρια παρασκευής στην Καλιφόρνια. Ενώ αυτά τα ογκώδη εργαστήρια μπορούν να παράγουν 25 κιλά ουσίας σε ένα μόνο Σαββατοκύριακο, μικρότερα ιδιωτικά εργαστήρια έχουν ξεπηδήσει σε κουζίνες και διαμερίσματα, δίνοντας στο ναρκωτικό ένα από τα ονόματά του, «stove top». Από εκεί και πέρα διαδόθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρώπη, μέσω της Δημοκρατίας της Τσεχίας. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του ναρκωτικού που είναι διαθέσιμο στην Ασία, παράγεται στην Ταϊλάνδη, στη Μιανμάρ και στην Κίνα.